Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2011

Μαρία και Αντώνης

σκηνή 1η: ημέρα, εσωτερικό αυτοκινήτου
Η Μαρία, 27 χρονών μπαίνει στο ταξί και κάθεται στη θέση του συνοδηγού. Ο Αντώνης, 50 ετών, οδηγός του ταξί, την κοιτάζει, ενώ εκείνη προσπαθεί να βολέψει ανάμεσα στα πόδια της τη θήκη ενός μουσικού οργάνου.

Αντώνης
Να το βάλουμε πίσω, κοπελιά;

Μαρία
Όχι, όχι! Εντάξει… Στο κέντρο, παρακαλώ! Ασκληπιού.

Αντώνης
Ασκληπιού, Ασκληπιού…

Μαρία
Ασκληπιού… στα Εξάρχεια.

Αντώνης
Το ξέρω, κοπελιά.

Μαρία

Ο Αντώνης δυναμώνει το ράδιο. Ακούγεται μουσική ροκ. Η Μαρία κοιτάζει έξω από το παράθυρο. Το τραγούδι τελειώνει και αρχίζουν να ανακοινώνονται οι τίτλοι των ειδήσεων. Ο Αντώνης χαμηλώνει την ένταση.

Αντώνης
Έχεις λεφτά μαζί σου;

Μαρία
Ε;

Αντώνης
Λεφτά, λέω… Έχεις μαζί σου;

Μαρία
Φυσικά!

Αντώνης
Πολλά;

Μαρία
Συγνώμη;

Αντώνης
Πόσα έχεις μαζί σου, ρε κοπελιά;

Μαρία
Ε, δεν ξέρω… 10, 15 ευρώ… Δε θα φτάσουν;

Αντώνης
Όχι.

Μαρία
Πως όχι; Συνήθως ποτέ δε δίνω πάνω από 6.. 7 ευρώ.

Αντώνης
Δε θα φτάσουν, σου λέω!
Χρειάζομαι περισσότερα…

Μαρία
Τι;

Αντώνης
Λεφτά, λέω… Χρειάζομαι περισσότερα!
2.600 ευρώ. Τόσα χρειάζομαι.

Μαρία
Χα! Κι εγώ… Θέλω να αγοράσω
καινούριο όμποε…

Αντώνης
Χρειάζομαι 2.600 ευρώ, σου λέω, κοπελιά!
Καταλαβαίνεις; Έχω λογαριασμούς να
πληρώσω…

Μαρία
Χα, χα! Λυπάμαι, δεν έχω…

Αντώνης
Τι γελάς; Αστείο σου φαίνεται;

Μαρία
Όχι, όχι! Συγνώμη…

Αντώνης
Πόσα έχεις μαζί σου;

Μαρία
Σας είπα. 15 ευρώ.

Αντώνης
Στην τράπεζα; Να περάσουμε από την τράπεζα να πάρουμε;
Ε; Τι λες; Στην τράπεζα έχεις, ε;

Μαρία
Όχι, ούτε στην τράπεζα δεν έχω.

Αντώνης
Με κοροϊδεύεις; Όλοι έχουν στην τράπεζα.
Όλοι! Να σταματήσουμε; Ε, κοπελιά;

Μαρία
Δεν έχω την κάρτα μαζί μου.

Αντώνης
Ψέματα λες!

Μαρία

Ο Αντώνης κλείνει τις ασφάλειες. Η Μαρία τον κοιτάζει σαστισμένη. Κάνει να βγάλει το κινητό της.

Αντώνης
Λοιπόν, αν δε μου δώσεις 2.600 ευρώ, θα σε σφάξω!

Μαρία
Σταματήστε, σας παρακαλώ!

Αντώνης
Θα σε σφάξω, ακούς! Ξέρεις πόσους έχω σφάξει εγώ;
Πριν έρθω εδώ, ήμουν στη Γερμανία… στη Στουτγάρδη.
Έχεις πάει στη Στουτγάρδη, κοπελιά;

Μαρία
Ε… όχι.

Αντώνης
Α, χάνεις! Πολύ ωραία πόλη! Ξέρεις πόσους έχω σφάξει στην Στουτγάρδη; Ε;
Κάθε μέρα καθάριζα και έναν. Κυρίως γέρους.
Βαρέθηκα όμως. Ήθελα να γυρίσω πίσω. Είκοσι χρόνια στην Γερμανία, βαρέθηκα.
Μου ‘λειψε η πατρίδα…Ξέρεις τώρα…

Μαρία
Ναι.

Αντώνης
Τι ναι;

Μαρία
Ξέρω.

Αντώνης
Τίποτα δεν ξέρεις!
Έχεις πάει στη Στουτγάρδη; Ε; Ε;

Μαρία
Όχι.

Αντώνης
Χάνεις… πολύ ωραία πόλη!

Μαρία

Ο Αντώνης ξαναδυναμώνει την ένταση στο ράδιο. Ξανά ροκ μουσική. Η Μαρία κοιτάζει τον Αντώνη με συμπάθεια. Το ταξί μοιάζει κολλημένο στην κίνηση.

Αντώνης
Μπλέξαμε, κοπελιά… Από πού να πάμε τώρα; Ε;

Μαρία
Απ΄ όπου σας βολεύει.

Αντώνης
Απ’ όπου με βολεύει, ε; Ξέρεις τι με βολεύει εμένα, ξέρεις;
Να γυρίσω πίσω, στο χωριό μου, να βόσκω τις κατσίκες μου…
Αυτό με βολεύει!

Μαρία

Ο Αντώνης δυναμώνει κι άλλο την ένταση του ήχου. Παρά το ροκ τραγούδι που ακούγεται, εκείνος αρχίζει να τραγουδάει κάποιο δημοτικό. Η Μαρία τον κοιτάζει. Τα χέρια της σφίγγονται γύρω από τη θήκη του οργάνου της.

σκηνή 2η: ημέρα, εσωτερικό αυτοκινήτου
Το ταξί είναι σταματημένο έξω από το Ελληνικό Ωδείο στην Ασκληπιού. Ο Αντώνης δίνει ρέστα στη Μαρία. Ακούγονται κορναρίσματα. Η Μαρία κάνει να ανοίξει την πόρτα. Δεν ανοίγει. Κοιτάζει τον Αντώνη. Ξανά κορναρίσματα.

Αντώνης
Α, ναι! Περίμενε!

Ο Αντώνης ξεκλειδώνει τις ασφάλειες. Η Μαρία ανοίγει την πόρτα.

Μαρία
Γεια σας!

Αντώνης
Καλά Χριστούγεννα, κοπελιά!

Η Μαρία ξανακοιτάει τον Αντώνη. Χαμογελάει. Με μια πολύ γρήγορη κίνηση τον φιλάει στο μάγουλο. Πολλά κορναρίσματα. Η Μαρία ανοίγει την πόρτα και κατεβαίνει από το ταξί. Κλείνει την πόρτα χτυπώντας την δυνατά.

Αντώνης
Σιγά τις πόρτες, κοπελιά! Σιγά!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου