Σάββατο, 29 Ιουνίου 2013

ο κάτοικος

Πιστέψτε
σε ό,τι θέλετε.
Δοξάστε
αυτό που σας βολεύει.
Τολμήστε ακόμα,
αν θέλετε,
να κάνετε μια αφήγηση δικιά σας.
Εδώ,
σε αυτήν την ιστορία,
μονάχα εγώ μόνιμα κατοικώ.
Όλοι οι άλλοι,
λυπάμαι,
είσαστε επισκέπτες.

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

η έννοια σπατάλη

Κι αφού περιορίστηκες σε αυτά που δεν κοστίζουν
κι αφού μια ζωή πιο δωρεάν επέλεξες,
άρχισες πια να δίνεις νέους ορισμούς στην έννοια σπατάλη.

Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

πιο δυνατό από τι;

Τόσο καιρό που έψαχνες να βρεις ποτό πιο δυνατό
να φύγεις, να μεθύσεις,
αναρωτήθηκες ποτέ τι ήταν εκείνο που με το αλκοόλ
τόσο επιπόλαια σε δύναμη συνέκρινες;

Εσένα, την εκάστοτε στιγμή ή μήπως κάτι άλλο;

ο δρόμος και το κρίμα

Μιας κι είσαι τόσο σίγουρος
πως είσαι εσύ που διάλεξες το δρόμο
κι όχι ο δρόμος πως σε διάλεξε,
κάποια στιγμή που ο ύπνος ήρθε και σε βρήκε στο τιμόνι,
μάθε πως είναι κρίμα
να αναζητάς διαρκώς τις οικονομικές διαδρομές.

Κι οι παρακάμψεις δεν είναι πάντα προς συμφέρον σου.

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

πόσες ακόμα

Αυτή η τόσο επικίνδυνη ψευδαίσθηση κάποιας αθανασίας,
αυτή η τόσο οχληρή της παντοδυναμίας σου υπόκριση,
πόσες ρημάδες άνοιξες νομίζεις ακόμα πως θα αντέξουν;

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

το εισιτήριο

Άλλοτε φτιάχνοντας μύθους από συμβάντα ασήμαντα
άλλοτε γεγονότα κοσμοϊστορικά απομυθοποιώντας
έφτιαξες το κτήνος αυτό που τώρα ονομάζεις παρελθόν
και έχεις, λέει, και την απαίτηση να κόψουν οι άλλοι εισιτήριο,
να μπουν μες στο κεφάλι σου, να δουν και να θαυμάσουν.

όλα αυτά

Κάποτε θα τα θυμόμαστε όλα αυτά και θα γελάμε.
Όμως δε θα είναι ακριβώς τα "όλα αυτά" που θα μας κάνουν να γελάμε,
αλλά από μόνο του απλώς το γεγονός πως θα μπορούμε να τα θυμόμαστε ακόμα.
Κάποτε θα γελάμε με όλα αυτά που δε θα έχουμε ξεχάσει.

η ακράτεια

Θα συννεφιάζει πιο συχνά όταν θα λείπεις,
θα στάζουν τα σεντόνια μοναξιά
κι η υγρασία, παράγοντας της λύπης,
θα ψάχνει για καινούρια αλλαξιά.