Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

μια έρευνα

Επιστρέφω στο Βόλο με το αμάξι. Αμέσως μετά τα διόδια της Πελασγίας ένας μπάτσος μου κάνει νόημα να σταματήσω. Τι έκανα πάλι, αναρωτιέμαι. Κατεβάζω το παράθυρο.
"Καλημέρα σας! Τα παιδιά από εδώ θα ήθελαν να σας κάνουν μερικές ερωτήσεις", μου λέει κ μου δείχνει ένα ζευγάρι με γαλάζια ντοσιέ κ κίτρινα γιλέκα. Η νεαρά ωραιοτάτη! Ο νεαρός χιπστεροειδές με ένα μούσι σαν του Δαρείου. Τι ωραία! Ευκαιρία για τρολιά, σκέφτομαι.
Οι δυο νέοι με πλησιάζουν. Η νεαρά ανοίγει το στόμα της: "Καλημέρα σας, είμαστε από το Υπουργείο Υποδομών και κάνουμε μια έρευνα", προλογίζει. "Σας ακούω", παίρνω ύφος σοβαρό κ υπεύθυνο.
"Από που έρχεστε;"
"Από την Βαβυλώνα." (το σημειώνει)
"Που πηγαίνετε;"
"Στο μάτι του κυκλώνα."
"Ορίστε;;" (γουρλώνει τα ήδη τεράστιά της μάτια)
"Στο Βόλο, στο Βόλο...", διορθώνω.
Παραδόξως η τρίτη ερώτηση δεν είναι "ποιαν αγαπάω;"
"Πόσο συχνά χρησιμοποιείτε την Εθνική Οδό;"
"Βασικά, εδώ μένω." Διστάζει, αλλά για κάποιο λόγο νομίζω πως διακρίνω κάτι ενθαρρυντικό στο βλέμμα της. "Να γράψουμε τέσσερις φορές το μήνα;"
"Τέσσερις φορές την εβδομάδα. Να τα λέμε, τώρα που γνωριστήκαμε..."
"Από ποια έξοδο βγήκατε;"
"Από τη Ρίτας Χεϊγοουρθ." (διστάζει ξανά - στοίχημα πως αν της έλεγα "από του Μεσολογγίου", θα το σημείωνε)
"Μας δουλεύει", πετάγεται από δίπλα ο σκυθρωπός κι αμίλητος, μέχρι εκείνη τη στιγμή, Φαρνάβαζος.
"Χρησιμοποιείτε ποτέ τους παράδρομους για να αποφύγετε τα διόδια;"
"Ποτέ! Το απαγορεύει η θρησκεία μου!" Μου χαμογελάει...
"Και μια τελευταία ερώτηση..."
"Αν είναι για απόψε", την προλαβαίνω, "δυστυχώς, έχω κανονίσει. Αύριο βράδυ, όμως, θα μπορούσαμε. Μόνο να μην μου κουβαλήσεις μαζί και τον φίλο σου τον Αρταξέρξη. Θα τα χαλάσουμε." Μου χαμογελάει ξανά...
"Σας ευχαριστούμε! Οι απαντήσεις σας θα βοηθήσουν στην βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας." "Ναι, το ξέρω", της λέω, "θα μπαλώσετε με αυτές τις λακούβες έξω από τη Στυλίδα." Το χαμόγελο της νεαράς παγώνει. Ο νεαρός χαϊδεύει σατραπικά το μούσι του.
"Καλό ταξίδι, κύριε."
Γαμώτο, πάνω που το είχα ψήσει το γκομενάκι, ξύπνησε μέσα μου ο λαϊκιστής και το χάλασα..

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

ο κυρ-πανικός

Διαταραχή πανικού και μαλακίες!
Μια χαρά είναι ο πανικός μου.
Δεν διαταράσσεται με τίποτα…

Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2015

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

η ψηφος ειναι νηστικη

-επ! τι εγινε;
-τι να γινει, μωρε; καλα..
-ψηφισες;
-ψηφισα, ναι.
-τι ψηφισες;
-δεν σου λεω.
-γιατι;
-γιατι η ψηφος ειναι μυστικη.
-ελα, μωρε παπαρα, λεγε τωρα!
-καταρχην δεν συμφωνω με το δημοψηφισμα το ιδιο.
-γιατι;
-γιατι, πρωτον, βλεπω τον κοσμο να διχαζεται κ αυτο δεν μου αρεσει καθολου.
-οταν παλιοτερα ψηφιζες για να διαλεξεις πρωθυπουργο αναμεσα στον μπολεκ κ τον λολεκ ηταν καλα; δεν πειραζει. δημοκρατια εχουμε. παρε κ καμια σοβαρη αποφαση. διχασου κ λιγο. δεν θα παθεις τιποτα.
-κ δευτερον, ο τροπος που τιθεται το ερωτημα ειναι πολυ εκβιαστικος.
-τι εκβιαστικος, ρε; πεντε χρονια τωρα με αυτο το θεμα ασχολουμαστε. τωρα θυμηθηκες εσυ να εκβιαστεις; δεν εχεις αποψη;
-κ βεβαια εχω, αλλα δεν βλεπεις τι γινεται; τραπεζες κλειστες, ουρες παντου.. εδω δεν εχουμε να φαμε, το δημοψηφισμα μας μαρανε..
-αυτο ειναι το προβλημα σου;
-γιατι; λιγο ειναι;
-οχι, δεν λεω, αλλα κανονικα, αν πραγματι δεν εχεις να φας, θα επρεπε να χαιρεσαι.
-γιατι, παρακαλω;
-μα ετσι, εκτος απο τη μυστικοτητα, διασφαλιζεται κ η νηστικοτητα της ψηφου σου.