αυτα που δεν γραφουν τα βιβλια

στους λειψους, για να τριτωσει. "πώς ειναι ο χειμωνας εδω;" δεν μπορεσα ποτε να καταλαβω αν οι νησιωτες ενοχλουνται απο την ερωτηση αυτη ή χαιρονται για το ενδιαφερον που τους δειχνουνε οι ξενοι. πισω απο τις απαντησεις τους μπορει κανεις ευκολα να διαβασει μια ολοκληρη γκαμα αντιδρασεων που ξεκιναει απο το "σαλτα κ γαμησου" κ φτανει ως το "κατσε να πιουμε μια ρακη κ θα σου πω την ιστορια της ζωης μου". μια μερα πριν φυγω, παντως, γνωρισα την πιο ενδιαφερουσα μορφη του νησιου, τον ιδιοκτητη του παλιοτερου ουζερι - κ του μονου που μενει ανοιχτο οταν φευγουν οι τουριστες. αυτος, με αφορμη την ερωτηση μου εκανε ενα εντυπωσιακοτατο αλμα τριπλουν στον χρονο, κ ξεκινωντας απο το τσουναμι που τους επνιξε οταν ηταν παιδακι, περασε στην επιστρατευση του 74 κ κατεληξε στο χταποδακι που ξεχασε να σερβιρει στον γιωτοπουλο μια νυχτα πριν τον πιασουν. μου εκανε εντυπωση που καθε επιμερους επεισοδιο της αφηγησης του το εκλεινε με την αινιγματικη φραση "αυτα δεν τα γραφουν τα βιβλια". οταν του επισημανα οτι ειχε βγει εκτος θεματος, αφου κ τα τρια γεγονοτα στα οποια αναφερθηκε συνεβησαν κατακαλοκαιρο, αυτος καπως σαν να μελαγχολησε. το χειμωνα εδω απλως υπαρχουμε, μου ειπε. κ ναι, οντως, για το φαινομενο αυτο, της υπαρξης, σπανιως γραφουνε κατι τα βιβλια