collapse

 

ξανα

ονειρευομαι

πως σε ξαναφιλαω 

για πρωτη φορα

κλεινω τα ματια

και βλεπω τα δικα σου

μες στο σκοταδι

ανακαλυπτω ενα νεο φως

μεσα στο φως

κυνηγαω τη σκια σου

μες στη σκια

δροσιζομαι

και περιμενω να ξανακαω

πρεπει να θυμηθω

να παψω να γκρινιαζω

ισως και να ειμαι τελικα

ο πιο τυχερος

ανθρωπος στον κοσμο

παθολογια

χρονια τωρα
προσπαθωντας να ανακαλυψω
τι μου φταιει
και εμφανιζω τοσο συχνα
κρισεις δυσλειτουργιας
εξαντλησα ολα τα πιθανα σεναρια
κουρασα και κουραστηκα
και εχω και τους ειδικους
καθε φορα να με διαβεβαιωνουν
πως τα προβληματα μου
ειναι ιατρικως αδιαφορα
-τι να μου πουνε και αυτοι-
οποτε κατεληξα
οτι αυτο που φταιει
βρισκεται στην πολυ αρχη
στον πρωτο-πρωτο στιχο
σε αυτο το χρονια τωρα δηλαδη
τοσο απλο ηταν τελικα
μου φταιει που περνουν τα χρονια
- το τιμημα της αρνησης
ή εστω της απροθυμιας
να συμβιβαστω
τοσο καιρο πληρωνω