ο κάτοικος

Πιστέψτε
σε ό,τι θέλετε.
Δοξάστε
αυτό που σας βολεύει.
Τολμήστε ακόμα,
αν θέλετε,
να κάνετε μια αφήγηση δικιά σας.
Εδώ,
σε αυτήν την ιστορία,
μονάχα εγώ μόνιμα κατοικώ.
Όλοι οι άλλοι,
λυπάμαι,
είσαστε επισκέπτες.

where have all the flowers gone?

η έννοια σπατάλη

Κι αφού περιορίστηκες σε αυτά που δεν κοστίζουν
κι αφού μια ζωή πιο δωρεάν επέλεξες,
άρχισες πια να δίνεις νέους ορισμούς στην έννοια σπατάλη.

πιο δυνατό από τι;

Τόσο καιρό που έψαχνες να βρεις ποτό πιο δυνατό
να φύγεις, να μεθύσεις,
αναρωτήθηκες ποτέ τι ήταν εκείνο που με το αλκοόλ
τόσο επιπόλαια σε δύναμη συνέκρινες;

Εσένα, την εκάστοτε στιγμή ή μήπως κάτι άλλο;

ο δρόμος και το κρίμα

Μιας κι είσαι τόσο σίγουρος
πως είσαι εσύ που διάλεξες το δρόμο
κι όχι ο δρόμος πως σε διάλεξε,
κάποια στιγμή που ο ύπνος ήρθε και σε βρήκε στο τιμόνι,
μάθε πως είναι κρίμα
να αναζητάς διαρκώς τις οικονομικές διαδρομές.

Κι οι παρακάμψεις δεν είναι πάντα προς συμφέρον σου.

πόσες ακόμα

Αυτή η τόσο επικίνδυνη ψευδαίσθηση κάποιας αθανασίας,
αυτή η τόσο οχληρή της παντοδυναμίας σου υπόκριση,
πόσες ρημάδες άνοιξες νομίζεις ακόμα πως θα αντέξουν;